Audiovisuele collecties worden digitaal

Digitalisering is een belangrijke nieuwe stap in het vastleggen en beschikbaarstellen van audiovisuele collecties. Archieven gaan beter doen wat ze altijd al deden: het bewaren en aanbieden van erfgoedmateriaal. Door digitale netwerken kunnen hun collecties op grote schaal worden verspreid. Archiefmasters kunnen in optimale omstandigheden worden bewaard, terwijl het publiek digitale kopie├źn krijgt voorgeschoteld. Digitale opslag leidt tot een enorme beperking van de benodigde fysieke ruimte. Alle gegevens, ongeacht hun oorsprong, worden op dezelfde manier weggezet. Hierdoor kunnen grote bestanden makkelijker worden georganiseerd en doorzocht. De gunstige effecten van digitale technologie kunnen niet los worden gezien van een aantal kritische issues: de heterogeniteit van dragers en formats, de schaal van productie en verspreiding en de wijze waarop materialen gewaardeerd moeten worden. Minstens zo kritisch zijn de dynamische levenscyclus van digitale files en hun duurzaamheid. De grote afhankelijkheid van de technologie vormt misschien wel het sluitstuk. Het functioneren van av-archieven zal in feite steeds meer afhangen van technologie en technologische kennis. Het gaat daarbij om kennis over de digitale collecties zelf (i.c. kennis van formats en dragers, migratie, en duurzaamheid) en kennis over het beheersen en reguleren van de digitale content in systemen (i.c. kennis over contentmanagent).